νοτ Just Wine: Ωδή στο Just Winebar!

Παρασκευή βράδυ στο κέντρο Λάρισας, συναντώ τη φίλη μου τη Mariah, και βρισκόμαστε στο φοβερό δίλημμα: κάτι  πρόχειρο στο χέρι και ποτάκι, ή  φαγητό και κρασί όπως αρμόζει στις μικρές κυρίες που κρύβουμε μέσα μας; Φώναζαν οι μικρές κυρίες  πως η βραδιά δεν σηκώνει προχειρότητες, και χωρίς δεύτερη σκέψη βρεθήκαμε στην πόρτα του Just Winebar.

Θα μου πεις με κάθε δίκιο και εσύ, που πας αγάπη μου  με το αθλητικό παπούτσι και το σακίδιο στην πλάτη ωσάν 15 χρόνο σε κοπάνα? Που πας στο κομψότατο τούτο χώρο χωρίς τα καλά σου? Η αλήθεια είναι ότι το τιμώ το μαγαζί κάθε Σάββατο μεσημέρι με την μητέρα και τις φίλες της, και ο κόσμος around us δεν είναι και νεολαία, όμως δεν πτοούμαι μπροστά στο γεύμα μου!! Ούτε εγώ, ούτε η Mariah εννοείται!Μπαίνουμε μέσα, ήδη γεμάτο από τις 9 μισή. Δεν ήταν εκεί απόψε ο Νεκτάριος, ίσως η καλύτερη επιλογή υπεύθυνου που θα μπορούσε να γίνει ποτέ (όταν πας θα με θυμηθείς)  αλλά μας εξυπηρετεί η αγαπημένη Ιωάννα στο λεπτό.

Και όχι γιατί είναι φίλη και αστέρι από τα λίγα, αλλά γιατί αυτή είναι η φιλοσοφία τους! Καθόμαστε στο μεγάλο μπαρ του μαγαζιού και μετά από ώριμη σκέψη παραγγείλαμε το σύμπαν! Σταματήσαμε και οι δύο μας να το παίρνουμε σε μπόι εδώ και χρόνια.., αλλά και τα μοσχαρίσια μάγουλα με τις πατατούλες αξίζουμε, και το (οτικαλυτεροεχωφαειποτε) ριζότο με παρμεζάνα και σπαράγγια θέλουμε, και τη μους σοκολάτα μας απαιτήσαμε!

Ναι, Παρασκευή βράδυ φάγαμε το σύμπαν,βγάλαμε τις selfies μας σαν παιδάκια και ήπιαμε  το κρασί μας με αέρα ντίβας! Αν δεν ξέρεις από κρασιά, don’t worry baby, ο κατάλογος δεν τελειώνει, ξέρουν ακριβώς τι θα σου προτείνουν! Και το πιο περίεργο? Ούτε λεπτό δεν νιώσαμε περίεργα στο μαγαζί! Μπορεί να ρίχναμε τον μέσο όρο ηλικίας κατά πολύ, (μπράβο μας Mariah) αλλά έχει μια αύρα άνεσης ο χώρος αυτός. Ξέρεις , όπως είσαι στο σαλόνι σου, με ωραία μουσική και απίστευτο φαγητό. Σαν να μην είναι άλλος εκεί, και ας γίνεται χαμός!Και ας φοράς εσύ jean και η τύπισσα  απέναντι σου το πιο επίσημο της outfit! Καμία διάκριση, κανένα ύφος , μόνο απόλαυση!

Περιττό να σου πω πως κανένα ποτό δεν ακολούθησε, αφού μας πήρε μέχρι αργά! Όπως περιττό να σου πω πως ήμασταν εκεί και την επόμενη ημέρα για μεσημεριανό κρασάκι και περατζάδα αφού η λιακάδα απαιτούσε να κάτσουμε έξω!Μαζί με τη μητέρα βεβαίως βεβαίως! Αν και συ είσαι σαν εμένα  που το αγαπώ το καλό φαγητό και δεν μπορώ τα στημένα δήθεν κοσμικά,  JOIN χωρίς δεύτερη σκέψη! Και πες μου τι έφαγες για να ξέρω να το παραγγείλω και εγώ!

Ναι φίλε μου, τρώω και ας μην μου φαίνεται! Φάε και εσύ!

  • fotini mbogiatzi

    Πολύ ωραίο άρθρο και το μαγαζί ακόμα καλύτερο. Μπράβο.

  • S.T

    Βαρετο και αυτοαναφορικο αρθρο. Διαβαζεται διαγωνια σε λιγοτερο απο ενα λεπτο. Ο λογος ειναι οτι δεν προσφερει ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ για την καλη ιδεα, το γουστο κλπ που λεει η συγγραφεας οτι της αρεσει. Περισσοτερα για το ΛΟΓΟ που πηγε εκει και ΤΙ της αρεσε και ΓΙΑΤΙ θα το εκαναν πιο ενδιαφερον. Αλλα ειναι νεα οπως υποστηριζει. Θα μαθει μεγαλωνοντας να επικεντρωνεται ως συγγραφέας στο αντικειμενο και οχι στον εαυτο της.